ზღვა, კრემი და ოფლი — სამი მიზეზი, რის გამოც ოქრო ბზინვას კარგავს.
ყოველი ნაჭერი იწყება ბრტყელი ოქროს ფირფიტით, ცხრა მილიმეტრის დიამეტრით. მასში ჯერ არაფერი მიანიშნებს სახეზე. ის, რაც შემდეგი ორმოცი წუთის განმავლობაში ხდება, ერთადერთი ეტაპია, რომლის დაჩქარებაც ვერასდროს შევძელით.
ფირფიტა
ვასხამთ გადამუშავებულ 14k ოქროში — ძველი ჯაჭვები, საიუველირო ნარჩენები, თბილისის სხვა სახელოსნოების ნაჭრები. ლითონი გამწმენდიდან მარცვლის სახით ბრუნდება, ხვდება ტიგელში და გამოდის ყალიბიდან. გაცივებისას ზედაპირზე რჩება კანი, რომელიც ხელით უნდა მოიჭრას.
ჭრა დაახლოებით ათი წუთი გრძელდება და ყველაფერს განსაზღვრავს მის შემდეგ. ფირფიტა, რომელიც ნამდვილად ბრტყელი არაა, გრავირებაში რხევას გამოაჩენს, რომელსაც პრიალი ვერ დამალავს.
ოთხი გასმა
ნახევარმთვარე შედის საჭრისით ოთხ გასმაში: კონტური, შიდა რკალი, წერტილი თვალისთვის და ორი მოკლე შტრიხი, რომლებიც მას მთვარიდან სახედ აქცევს. ყოველი გასმა თმაზე თხელ ოქროს ხვეულს იღებს.
ხელით ამოკვეთილ ხაზს აქვს ნათელი კიდე, სადაც ლითონი გაწეულია და არა დამწვარი. სწორედ ესაა მთელი განსხვავება.
რატომ არა ლაზერი
ლაზერი ამას ოთხმოცდაათ წამში გააკეთებდა და ყოველი ბეჭედი იდენტური იქნებოდა. ის ზედაპირს აორთქლებს და არა წევს, ამიტომ ხაზი ბრტყლად და ნაცრისფრად იკითხება.
- ამოკვეთილი ხაზი ორი კუთხიდან იჭერს შუქს, მანქანით გაკეთებული — არცერთიდან.
- ამოკვეთილი ხაზი ტარებისას ღრმავდება; დამწვარი ქრება.
- ორმოცი ცალი სეზონში ის მაქსიმუმია, რასაც ოთხი ადამიანი სწორად ამოკვეთს.
რა ბერდება ლამაზად
დააბრუნეთ ბეჭედი ორი წლის შემდეგ და მაღალი წერტილები რბილი და თბილი გახდება, ხოლო ამოკვეთილი ხაზები მუქი დარჩება. სწორედ ეს კონტრასტია აზრი.
